SAHALAR İSTANBUL

Üçüncü Dünya Kupası serüvenimiz galibiyetle ve hayal kırıklığıyla bitti. Hevesli geldiğimiz turnuvadan erkenden, üzücü ve sinir bozucu şekilde elendik. Başarılı olabileceğimize inandığımız turnuvayı başa sararak bitirdik ve eve döndük. Eleştiriyi hak eden performanslara mukabil linç ve hınç dalgası, hayal kırıklığımızın bildik dışavurumu oldu. Genellikle, beklentiler yükseldiğinde böyle olur. Euro 2020(1) öncesinde bir dizi hikâyeleştirme sebebiyle tarihteki en iyi oyuncu gru

Türk futbolu son yılların en güzel günlerini yaşıyor. Öyle ki, Millî Takımımız ay sonunda tarihinde üçüncü kez Dünya Kupası bileti almak için play-off maçlarına çıkacak. UEFA Uluslar Ligi’nde artık A Ligi’ndeyiz. Kulüpler tarafında ise son üç sezonun şampiyonu Galatasaray, hem Şampiyonlar Ligi’nin grup aşamasında gösterdiği performansla hem de Juventus ve Liverpool’a karşı eleme safhasında oynadığı oyun ve aldığı sonuçlarla uzun zaman sonra üst düzeyde rekabetçi olabildiğini

Milli Takımımız Ekim ayını görkemli ilk galibiyetle kapattı, Dünya Kupası’na katılma yolunda güçlü yürüyüşünü sürdürdü. Tarihimizde iki kez katılabildiğimiz bir organizasyonda bulunmak kuşkusuz çok kıymetli ancak grubu lider bitirme ihtimalimizin mucize olduğu değerlendirilirse eğer, iki kez play-off oynadığımız dereceyi tekrar edeceğimizi öngörebiliriz. Çünkü turnuva ilk kez 48 takımla yapılacak ve daha önce iki kez play-off oynadığımız için bu seviyeye dört kez eriştiğimizi

Türkiye’de futbolun milli kimlik inşasıyla birlikte serpildiği ve bu amaca hizmet edecek şekilde geliştiği izahtan varestedir. Büyük...

Türk futbolunu son yirmi yılda en çok meşgul eden konu, yabancılar ve yerliler idi. Yabancının çoğalmasını kızılelma sayan gürültülü bir...